Pentagrammo

user 1/1/0001 12:00:00 AM

Το καλοκαίρι που μας πέρασε τυχαία άκουσα ένα τραγούδι του με τίτλο "Για να γυρνάς" κι έμεινα για πολλές μέρες να αναρωτιέμαι που θα βρω αυτόν τον καλλιτέχνη να τον ακούσω και να τον δω από κοντά. Όταν έμαθα ότι είναι Κύπριος και σπάνια έρχεται Ελλάδα έβαλα τα γέλια ότι οι ελπίδες μου ματαιώθηκαν. Όμως εκεί που δεν το περιμένεις έρχεται η στιγμή κι ανατρέπει τα σχέδια σου και ξαφνικά μαθαίνεις ότι θα έρθει για περιοδεία κι ότι θα κάνετε μαζί μια συνέντευξη. Πέραν της χαράς και της ανυπομονησίας για το αποτέλεσμα και παρά τη ταλαιπωρία του ταξιδιού του καταφέραμε μια Ανοιξιάτικη μέρα να βρεθούμε στο Χαλάνδρι κάπου ήσυχα και να πούμε για τα επερχόμενα μουσικά του δρώμενα.
 
Α.Σ.: Βύρωνα καλώς ήρθες στη μουσική μας παρέα. Η αφορμή που βρεθήκαμε είναι η μουσική περιοδεία που έχεις ετοιμάσει και θέλουμε να μας πεις δυο κουβέντες για το σημερινό live σου στο Λιόσπορο (Πέμπτη 8 Μάρτη) παρέα με την Έλενα Αναγιωτού και τι θα δούμε όλοι όσοι έρθουν να σας δουν από κοντά.
 
Β.Π: Καλώς σας βρήκα. Ο κόσμος είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα είναι 70% Κύπριοι γιατί οι φοιτητές μας στηρίζουν αρκετά όταν έρχονται στην Κύπρο, άρα με τιμάει πολύ αυτό κι έτσι όταν ανεβαίνουμε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη παρέα με την Έλενα παίζουμε sold out. Κι αυτό συμβαίνει γιατί αγαπάνε ακολουθούν και στηρίζουν τους Κύπριους διότι έρχονται από το σπίτι τους στο δικό μας σπίτι. Η Έλενα που κάνει κι εκείνη σε διάφορους χώρους εμφανίσεις εδώ κάτω κι έχει χτίσει κάποιο ελληνικό κοινό, έτσι κι εγώ με τα δικά μου τα τραγούδια αλλά δεν μπορώ να πω ότι κατα κόρον μπήκαμε στο ελληνικό παζάρι, αλλά πήζουμε οπότε θα έχει Κυπριακό άρωμα το live στο Λιόσπορο.
 
Α.Σ.: Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει στη Λεμεσό θέλω να μας πεις πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική κι αν υπήρχαν κάποιες μουσικές επιρροές από τα παιδικά σου χρόνια.
 
Β.Π.: Θες να ακούσεις την ιστορία για να φύγουμε από τα τυποποιημένα επιρροές κλπ...γιατί εγώ δεν προοριζόμουν για τη μουσική. Ξεκίνησα και ήμουν ποδοσφαιριστής από τα οχτώ μου χρόνια κι έφτασα σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά από έναν σοβαρό τραυματισμό έπρεπε να το εγκαταλείψω. Ωστόσο είχα προχωρήσει κι είχα μπει στην εθνική νέων. Στη πορεία μπήκα σε ένα μαγαζί και άρχισα να παίζω live και η συνεργασία μας υπάρχει τα τελευταία δέκα χρόνια. Έτσι λοιπόν όταν χτύπησα και ήμουν στρατιώτης ξαναπήρα την κιθάρα μου μαζί με το πόδι εγχειρισμένο κι έπαιζα σε ένα κιόσκι τραγουδάκια, διασκευές κλπ. Ύστερα που πήγα Αγγλία να σπουδάσω και λόγω καιρικών συνθηκών κλείστηκα στο δωμάτιο και μελετούσα μόνος μου από διάφορα συγκροτήματα π.χ Mettalica ξένες κυρίως επιρροές. Μια μέρα χωρίς λόγο κι αιτία προσπάθησα να γράψω τραγούδι. Ήθελα να δοκιμάσω κι ας μην άξιζε. Να κάνω το πρώτο βήμα κι αν αποτύχω ας κατέβω ένα σκαλί, και γράφτηκε το πρώτο κομμάτι, μετά το δεύτερο μετά το τρίτο. Σε κάποια φάση έκανα τα τρία χρόνια του πτυχίου και κατέβαινα στη Κύπρο έπαιζα σε μπαράκι στο "Friends" όπου ο ίδιος άνθρωπος είχε κάνει το "Ravens" σήμερα άρα συνεργάζομαι μαζί του 11-12 χρόνια. Ξεκινήσαμε κι αυτός ο άνθρωπος έχει δει την εξέλιξη μου μέσα από αυτά τα χρόνια. Άσχετο βέβαια από ποδόσφαιρο σε μηχανολογία κι από εκεί στη μουσική. Φεύγοντας έκανα τον πρώτο μου δίσκο με πέντε τραγούδια ο οποίος έδειχνε και σε τι κατάσταση βρισκόμουν εκείνη τη περίοδο. Γλυκάθηκα από το πρώτο μου βήμα και ήθελα να δω πως ήμουν εγώ στιχουργικά αλλά και μουσικά. Ήταν κάτι που χτίστηκε κι ο κύκλος αυτός μεγάλωνε πολύ αργά αλλά σταθερά. Δεν με απασχολούσε να γίνω διάσημος, αλλά να κάνω κάτι στεριομένο, να έχει ρίζες και δεν θα φυσήξει ο αέρας και θα πέσει. Είδα ότι άρχισα να παίρνω εκτίμηση πολύ αργά κι ο κύκλος αυτός ολοένα και μεγαλώνει με τρεις ήδη δίσκους και να ετοιμάζεται κι ο επόμενος.


 
Α.Σ.: Ανάμεσα στη σύνθεση και τη στιχουργική των κομματιών σου ποια πιστεύεις ότι σε εκφράζει περισσότερο;
 
Β.Π.: Η αλήθεια είναι ότι μου βγαίνει πιο εύκολα η στιχουργική γιατί ξέρω πιο λίγη μουσική. (γέλια) Συγκριτικά με το μεγαλείο της μουσικής, δηλαδή βλέπω ότι ενώ μελετάω μουσική γράφω πιο μελωδικά πιο γεμάτα κομμάτια και πολύχρωμα.
 
Α.Σ.: Θεωρείς ότι βγαίνει πρώτα η μελωδία κι έπειτα η μουσική; Ή γράφεις παράλληλα και τα δύο είδη;
 
Β.Π.: Είναι περίεργο, διότι υπάρχουν φορές που βγαίνει πολύ πιο εύκολα ο στίχος παρά η μουσική. Κι αυτό συμβαίνει γιατί έχω παρα πολλούς στίχους στο συρτάρι, οι οποίοι κάποια στιγμή θα βγουν απο εκεί. Αντιθέτως όταν γράφω μελωδία είναι σαν να μου δίνει ένα χρώμα όπου πάνω σε αυτό και το ρυθμό της μπαίνουν συλλαβές υποσυνείδητα και κάπως έτσι δημιουργείται μια ιδέα. Μια πρόταση ακόμα μπορεί να είναι ο τίτλος της, ή το ρεφρέν γιατί επάνω της θα "χτίσεις" κι ανάλογα με το ύφος και την έμπνευση που σου δίνει η μουσική προχωράς. Ωστόσο όταν ξεκινάς από το στίχο, ο στίχος αυτός μπορεί να δου δώσει κάτι χαρούμενο ή κάτι λυπημένο, ή ακόμη κι αργό ή γρήγορο άρα πειραματίζεσαι κι είναι τελείως διαφορετική διαδικασία.
 
Α.Σ.: Έχεις διαγράψει μια πορεία καλλιτεχνικά με τρεις δισκογραφικές δουλειές κι ετοιμάζεται ένας ακόμη δίσκος. Πες μας λίγα λόγια για τη καινούρια σου δουλειά.
 
Β.Π.: Προς το παρόν απέχω από το στούντιο για το λόγο ότι δεν θέλω να βιαστώ καθόλου γιατί θέλω να είναι μια ώριμη δουλειά πριν φύγει από εμένα και φτάσει στα χέρια του παραγωγού. Εγώ δηλαδή το έφερα ως εδώ που μπόρεσα κι από εκεί και πέρα ας το πάρει ο ίδιος για να το εξελίξει. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι έτοιμος για να μπω άμεσα αλλά μέσα στους επόμενους μήνες θα μπω στο στούντιο γιατί θέλω να δω πως θα κινηθώ μιας κι αλλάζει κυρίως η θεματική του δίσκου. Θα έχει μια πιο ενδοοικογενειακή αντίδραση σε σχέση με τους προηγούμενους μου. Θα είναι μια ανατρεπτική αντίδραση όχι ως προς το κόσμο αλλά ενάντια ως προς εμένα και τα συναισθήματα που νοιώθω.
 
Α.Σ.: Τα περισσότερα τραγούδια σου είναι βιωματικά. Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από κάποιο τραγούδι σου που θα ήθελες να μοιραστείς με το κόσμο;
 
Β.Π.: Όλα τα τραγούδια μου είναι βιωματικά κι υπάρχουν πολλές ιστορίες που θα'θελα να μοιραστώ μαζί σας. Μια από αυτές είναι ο "Μοϊκανός" ο οποίος είναι και ο πιο διαφορετικός κι ίσως πιο σκληρό κομμάτι από τα υπόλοιπα. Έχει εμπνευστεί από ένα φιλικό πρόσωπο το οποίο περνούσε πολύ δύσκολα κι οι δυσκολίες του που βίωνε ανθίσαν από τα προβλήματα που έχει η κοινωνία. Με λίγα λόγια αυτός ο άνθρωπος τραβούσε κουπί για τις αποφάσεις κάποιων άλλων. Κι αυτό δυστυχώς συμβαίνει στο 90% του πλανήτη. Ακόμα κι ο πόλεμος σήμερα στη Συρία άλλοι τη πληρώνουν κι άλλοι φταίνε, κάτι που γίνεται και στην αγάπη και στην ίδια τη κοινωνία. Η ιστορία του Μοϊκανού ήταν μια αντίδραση απέναντι στους ανθρώπους που στήνουν ένα οργανωμένο έγκλημα, υποφέρουν άνθρωποι κι αυτοί κοιμούνται μια χαρά. Μα πως μπορείς να κοιμάσαι καλά όταν βλέπεις όλο αυτό; Πρέπει να μην έχεις συναισθήματα, να μην είσαι ένα ζωντανό ον και να βλέπεις παιδιά να πεθαίνουν απλά για ένα παιχνίδι δύναμης ή χρημάτων; Για εμένα η δύναμη είναι κάτι που δεν υπάρχει και τα χρήματα είναι κάτι άψυχο. Επομένως δεν υπάρχει κι ουσία για αυτό που σκοτώνεις, άρα γιατί το κάνεις; Αύριο θα λείψει ή δεν θα χρειαστεί καν ή θα κριθεί ανεπαρκές γιατί δεν υπάρχει. Ξεκινώ και γράφω τελευταία εμπνευσμένα από τα παιδιά που πεθαίνουν συνέχεια και το σταματάω στη μέση γιατί δεν κυλάει, κερδίζει η στενοχώρια και με ενοχλεί τόσο πολύ που δεν προχωράει η έμπνευση. Οι ψυχές οι αθώες δεν φταίνε σε τίποτα κι αυτό προσωπικά με ενοχλεί πολύ.


 
Α.Σ.: Με αφορμή τον τελευταίο σου δίσκο "Για να γυρνάς" θα ήθελα να μου πεις ποιος τόπος είναι εκείνος που θα σε έκανε να γυρνάς συνέχεια πίσω σε αυτόν ;
 
Β.Π.: Αν και δεν έγραψα αυτό το τραγούδι με έναν χώρο στο νου, αλλά με μια συγκυρία καταστάσεων. Θέλεις δηλαδή να γυρνάς εκεί που είναι η καρδιά σου. Κι εφόσον η καρδιά σου είναι το σπίτι σου, είναι η φωλιά σου, είναι εκεί που νοιώθεις καλά. Όμως αυτό αλλάζει, γιατί αν αλλάξεις σπίτι μαζί με την καρδιά σου άρα δεν είναι ένας χώρος. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι εμπνευσμένο από σχέση που έχω διότι κάνω μια δουλειά πολύ δύσκολη κι ο καθένας το ερμηνεύει όπως θέλει αλλά η δική μου σκοπιά ήταν άλλη. Έχω ένα θέμα με την ελευθερία και την ανεξαρτησία γιατί δεν δέχομαι όταν μπαίνεις σε μια σχέση ότι δεν είσαι ελεύθερος, γιατί αν νιώσεις εγκλωβισμένος δεν εξελίσσεσαι σαν άνθρωπος, μικραίνεις και ξεκινάς άλλα πράγματα. Αν σκεφτείς ότι όλο το νόημα του είναι πως με αυτή τη δουλειά που κάνω μπορεί να στέκομαι μπροστά σε τόσες χιλιάδες κόσμο σε τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα από εκεί που θέλω να είμαι βασική προϋπόθεση να είμαι ευτυχισμένος είναι να με αφήνεις. Να βγαίνω ψηλά, να βλέπω όλη τη γη και να διαλέγω να έρχομαι σε εσένα. Εάν μου απαγορεύσεις ή δεν μου επιτρέψεις και μου στερήσεις το δικαίωμα να κάνω αυτό τότε απλά από το σπίτι μας θα μπω στο σπίτι του γείτονα. (γέλια) Όπως λέει κι ο στίχος του : "Ότι αγαπάς τ'αφήνεις λεύθερο για να γυρνάει... Φυλακές η αγάπη δεν χωρεί αλλού θα πάει!" 

Α.Σ.: Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που έχεις ξεχωρίσει από τη νέα γενιά τραγουδιστών ;
 
Β.Π.: Υπάρχουν πάρα πολλοί που εγώ ξαφνιάστηκα, και χάρηκα που εμφανίστηκαν τη τελευταία περίπου πενταετία με δεκαετια. Εμφανίστηκε για παράδειγμα μια φωνή όπως ο Γιάννης ο Χαρούλης, εμφανίστηκε μια γραφή όπως ο Λεωνίδας ο Μπαλάφας, μια μορφή όπως ο Πάνος ο Μουζουράκης, ένας συνθέτης όπως ο Κωστής ο Μαραβέγιας, φωνές όπως η Μποφίλιου, η Ζουγανέλη κ.α . Όλοι αυτοί ήρθαν και έκαναν μια νέα γενιά, ακολούθησε την προηγούμενη που κατ'εμε ήταν διαφορετική. Είχαμε παλιά μια εμπορική γενιά όπως οι Πυξ Λαξ ήταν ο Παπακωνσταντίνου και το εμπόριο ήταν ακριβώς αυτό κι η underground κι η πιο βαθιά μουσική ήταν πολύ πιο βαθιά από αυτούς. Τώρα το εμπόριο είναι πολύ ξέβαθο κι η βαθιά η μουσική είναι ξεχασμένη κι ο κόσμος ψάχνει να βρει μια ισορροπία. Συνεπώς είναι λίγο χαμένα τα πράγματα.
 
Α.Σ.: Κάποια συνεργασία που θα ήθελες να κάνεις στο μέλλον.
 
Β.Π. Πολλές. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια για να σου πω με αυτόν θέλω. Αν και σαν Κύπριος ένας άνθρωπος του οποίου δοξάζω τη πορεία, το πνεύμα και την ποιότητα του σα καλλιτέχνης είναι ο Αλκίνοος Ιωάννιδης. Αυτός ο άνθρωπος το πως έχει ξεκινήσει, το τι έχει κάνει, που έχει φτάσει και τι έχει γράψει μέχρι σήμερα είναι όχι απλά αξιοθαύμαστος αλλά ιδιαίτερος από μόνος του. Θα ήθελα να έφτανα στο σημείο εκείνο που θα μου έλεγε ο ίδιος να τραγουδήσουμε παρέα και θα ήταν και μεγάλη μου τιμή. Βέβαια θα μου ήταν ένα πολύ μεγάλο βάρος γιατί δεν θα έλεγα ότι είχα φτάσει ως τραγουδιστής με τον Αλκίνοο αλλά τώρα ξεκινάμε κι αρχίζουν τα δύσκολα. Το πιο σημαντικό δεν είναι να φτάσεις κάπου ψηλά, αλλά να μείνεις εκεί. Όταν λέω ψηλά δεν είναι κάτι που προτιμάω. Για μένα το μότο δεν είναι ψηλά αλλά μπροστά. Γιατί αν πας ψηλά και πέσεις καληνύχτα, ενώ αν πας μπροστά και κάνεις τρια βήματα πίσω τότε είναι μικρό το κακό.
 
Α.Σ.: Κλείνοντας τη συζήτηση μας θα ήθελα να μας πεις μια ευχή γαι τους νέους δημιουργούς που ξεκινούν τα καλλιτεχνικά τους βήματα.
 
Β.Π.: Το πιο σημαντικό πράγμα για τον καθένα είναι "τω γνώθι σεαυτόν!" Ξεκινάς από εκεί διότι ξέρεις που φτάνει η σκούφια σου, τι μπορείς να κάνεις κλπ. Ορισμένες φορές νιώθω ότι η κρίση έχει φέρει κάτι καλό. Ότι έχει διώξει αυτούς που ήταν στη μουσική μόνο για το μεροκάματο. Κι αυτό γιατί έχουν χαθεί τα μεροκάματα για όλους. Εκείνο που θα έλεγα σε όλους τους νέους που έχουν εν τέλει "τω γνώθι σεαυτόν" και ξέρεις τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου να μην ακούς πολλά, ή μάλλον μη παίρνεις σοβαρά πολλά πράγματα παρά να ακούς λίγα. Αν άκουγα όλα αυτά που μου λέγανε εγώ θα σταματούσα πριν καιρό. Το λέω αυτό γιατί τα άτομα του οικογενειακού μου κύκλου ακούγοντας το δράμα μου όταν ξεκινούσα μου είπαν: "Βύρωνα το μυαλό σου δουλεύει, έχεις τελειώσει μηχανολόγος, δουλειά θα έχεις, τι τα θες τα μουσικά κι ασχολείσαι τώρα;" Νύχτες, πειρασμοί, δύσκολη ζωή...και εκεί σου μπαίνει το σκουλήκι. Μη ξεχνάς πως στις αποτυχίες της μουσικής αναρωτιέσαι που πας και τι κάνεις. Η διαφορά είναι ότι εγώ όταν τραγουδούσα άκουγα αυτό που δεν είχα βρει...αλλά μόνο εγώ το άκουγα. Κι έπρεπε να κάνω υπομονή σε αυτόν τον πόλεμο, να το βρω για να το δώσω να με πιστέψουνε για να μην το έχω εναντίον μου διότι με έπειθε ότι δεν κάνω για αυτό. Δεν θα πω λοιπόν στα παιδιά που ξεκινούν τώρα πρέπει να είσαι μουσίκαρος, να αφοσιωθείς σε αυτό που κάνεις, να ξέρεις τι είναι αυτό κι όχι απλά να κάνεις έναν δίσκο και τέλος. Για εμένα ένας δίσκος είναι αρχή και μεγάλη κατάρα το να πετύχει, γιατί θεωρώ ότι γλυκαίνεσαι. Κι αφότου γλυκαθείς επαναπαύεσαι και στο τέλος πεθαίνεις.


 
Οι επόμενες εμφανίσεις του Βύρωνα Πότσου είναι τη Πέμπτη 8 Μάρτη στο Λιόσπορο (Πειραιάς), το Σάββατο 10 Μαρτίου στο Χαμαιλέων στην Εύβοια και τη Κυριακή 11 του μήνα στο Ravens στη Κύπρο.
 
Επιμέλεια άρθρου : Άννα Συργιάννη


Comments

Tags

Alphafreepress Posts


Share on Facebook

Image 1
Live