Pentagrammo

user 2/20/2018 10:06:00 AM

 Σ.Κ.: Λευτέρη καλησπέρα, χαίρομαι που γνωριζόμαστε από κοντά, βέβαια σε γνωρίζω μέσα από τα τραγούδια σου στο YouTube και από το Facebook, αλλά θα μου επιτρέψεις να σου κάνω μερικές ερωτήσεις, έτσι ώστε να σε γνωρίσει και ο κόσμος καλύτερα μέσα από αυτή τη μίνι συνέντευξη, τι λες;
 
Λ.Μ.: Πάμε!
 
Σ.Κ.: Τι απαντούσες στην ερώτηση « Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις»; Τι έχεις σπουδάσει;
 
Λ.Μ.: Πάντα έλεγα πως ήθελα να κάνω πράγματα με τα χέρια, να σκαλίζω και να φτιάχνω πράγματα, όπως και το επάγγελμα που ακολούθησα, έχει να κάνει με τα χέρια είμαι ωρολογοποιός. Πήγα σε σχολή ωρολογοποιίας και αργυροχρυσοχοΐας έκανα σχέδιο και ασχολούμαι αρκετά χρόνια τώρα. Δεν βιοπορίζομαι από την μουσική και είμαι αυτοδίδακτος. Μόνος μου έμαθα να παίζω κιθάρα, κάποια στιγμή μπήκε μια κιθάρα μέσα στο σπίτι, θυμάμαι τους δικούς μου να ακούνε πάντα μουσική, πάντα τραγουδάγαμε, έπαιζε το ραδιόφωνο συνέχεια. Ήταν η εποχή τέτοια που μεγάλωσα, νιώθω πως τραγουδάω από την κοιλιά της μάνας μου, συνέχεια τραγούδαγε, την άκουγαν στην γειτονιά, έχω αυτή την εικόνα πολύ έντονη. Τώρα δεν τραγουδάνε, βάζουνε τα ακουστικά και κουνάνε το κεφάλι, πολύ άσχημο αυτό.
 
Σ.Κ.: Πως και ενώ αυτοδίδακτος στην κιθάρα, άρχισες να συνθέτεις;
 
Λ.Μ.: Όπως σου ανάφερα μπήκε μια κιθάρα στο σπίτι, μόλις είδα εγώ το πεντάγραμμο και κατάλαβα πως έπρεπε να διαβάζω πάλι, είπα γειά σας και έφυγα, μόνο ο αδερφός μου συνέχισε, αλλά είχα το μικρόβιο, το κόλλημα μου και βγήκε αυθόρμητα, δεν ξέρω, για μένα είναι «Εν αρχή ο λόγος», πιστεύω τα λόγια κρύβουν μουσική από πίσω, όταν διαβάζω ένα βιβλίο φτιάχνω soundtrack, βάζω μελωδία μέσα, και ταξιδεύω έτσι. Έμαθα για αρχή ακόρντα και σιγά σιγά επειδή ήθελα να εκφραστώ, αυτά που διάβασα ήθελα να τα πω με κάποιο τρόπο έβαζα μουσική και έτσι κόλλησα και με την ποίηση.
 
Σ.Κ.: Αν ήθελες να αναφερθείς στο μεγαλύτερο δώρο της ζωή σου ποιό θα έλεγες πως είναι; καθώς και στην μεγαλύτερη δυσκολία σου, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η δυσκολία δεν βγήκε, σε δώρο;

Λ.Μ. Δώρο, είναι ότι μεγάλωσα σε μια οικογένεια με αγάπη και δεν μου έλλειψε τίποτα, δεν στερήθηκα κάτι, είχα αυτό που ήθελα, έκανα πράγματα που αγαπούσα και με βοήθησαν και οι δικοί μου με τον τρόπο τους, να κάνω αυτό που αγαπάω, ναι αυτό είναι ένα δώρο. Δυσκολία, όχι ήμουν τυχερός, και θα σου πω γιατί, γιατί δεν ξεκίνησα να κάνω κάτι επαγγελματικά, κάποιοι άνθρωποι ήρθαν και μου είπαν αυτά που κάνεις τι είναι να τα δούμε λίγο…. Με έβαλαν σε μια λογική να το ψάξω λίγο διαφορετικά, δεν τα έγραψα για να τα βγάλω έξω, εγώ τα έκανα για τον εαυτό μου, τα είχα στα συρτάρια.
 
Σ.Κ.: Να έρθουμε στον Λευτέρη τραγουδοποιό γιατί και μουσική γράφεις αλλά και στίχους
 
Λ.Μ.: Αυτά που γράφω δεν μου αρέσουν, τα πετάω τα περισσότερα, κρατάω πολύ λίγα.
 
Σ.Κ.: Έχεις κάποιο αγαπημένο τραγούδι ;
 
Λ.Μ.: Τραγούδι όχι, έχω όμως δίσκους. Τρεις για την ακρίβεια, δίσκους που τους έχω ζήσει έτσι τα μετράω. Θα τους πω με την σειρά όπως τους ανακάλυψα, ο πρώτος δίσκος ήτανε «ο Σταυρός του Νότου» του Θ. Μικρούτσικου, τότε άρχισα να ακούω Ελληνικά πράγματα, ο δεύτερος ήτανε των αδερφών Κατσιμίχα «Τα ζεστά ποτά» και ταυτόχρονα με αυτά ανακαλύπτω τον Μάνο Χατζηδάκι «Το χαμόγελο της Τσοκόντα» και τον έχω κάνει θεό μου, έχω τα άπαντα.
Είναι δίσκοι γεμάτοι, δεν μπορείς να διαλέξεις κάτι από την αρχή μέχρι το τέλος έχουν κάτι να σου πούνε.
 
Σ.Κ.: Σε ποιους μουσικούς χώρους κινείσαι; από τι είναι επηρεασμένη η μουσική σου;
 
Λ.Μ.: Παρθενογένεση δεν υπάρχει, κουβαλάμε απίστευτα πράγματα δηλαδή στο σπίτι μου ακούγαμε Πάριο, αδυναμία της μαμάς, ακούγαμε Μπιθικώτση αδυναμία του μπαμπά και κλαρίνα γιατί είμαστε από Αρκαδία, εμείς στο σχολείο πιτσιρικαρία ακούγαμε ροκ Led Zeppelin,Rolling Stones, Pink Floyd αργότερα, μετά μπήκε η Ψυχεδέλεια, μπήκε ο Σταυρός του Νότου, μπήκε ο Παπάζογλου, οπότε όλα αυτά τα έχεις φυλαγμένα και βγαίνουν κάπως. ‘Έτσι τα τραγούδια δεν είναι αμιγώς συγκεκριμένα, έχει και λίγο παραδοσιακό ύφος μέσα έχει και τις μπαλάντες, έχει και ροκ στοιχεία.
 
Σ.Κ.: Μίλησε μου για τις δουλειές σου τα 3 παιδιά σου…. τα cd ;
 
Λ.Μ.: Το πρώτο cd που κάναμε το 2007 «Ταράζεις τα νερά» το δουλεύαμε από το 2002. Εγώ δεν είχα φίλους που να παίζουν μουσική, είχα φίλους ερασιτέχνες, που γράφαμε και παίζαμε στην παρέα, και ο ένας μου λέει «να μπούμε να τα γράψουμε» και σκέφτηκα!! ..»που να μπλέξουμε τώρα, δεν ξέρω εγώ από αυτά» …λόγος και αντίλογος και πραγματικά βρήκαμε δυο παιδιά μπήκαμε στο στούντιο γράψαμε δυο οδηγούς και σιγά σιγά γνωρίσαμε κάποιους άλλους και μαζευτήκαμε μας καθοδήγησαν κάπου κάπως, οι ιδέες υπήρχαν βέβαια. Και φτιάξαμε ένα cd έτσι για να υπάρχουν κάπου τα τραγούδια μας συγκεντρωμένα, έτσι βγήκε το πρώτο cd ανεξάρτητη παραγωγή το βγάλαμε μόνοι μας, όπως και τους επόμενους.. είχε κάποιους στίχους δικούς μου , μελοποίησα Καρυωτάκη, Πολυδούρη, για καλή μας τύχη το έπαιξε το Δεύτερο πρόγραμμα το μοναδικό ραδιόφωνο που μας έπαιξε κυκλοφόρησε σε φίλους και γνωστούς το βγάλαμε σε λίγα αντίτυπα, φαντάσου εγώ δεν το έχω. ΄Έγραφα, μάζευα κομμάτια και μπήκα στούντιο έτσι για να γράψω κάποιους οδηγούς και βλέπουμε εε.. το βλέπουμε μετά από τέσσερα χρόνια μας έβγαλε στο «Κατά Βάθος», οι περισσότεροι στίχοι είναι του φίλου μου του Φάνη Καββαδά ο οποίος γράφει εξαιρετικά. Βέβαια μπήκαμε στην διαδικασία και στην λογική, όλο αυτά να πάνε κάπου, άρεσαν και μας έλεγαν πως είναι πολύ καλά τραγούδια ευτυχώς υπήρξε ενδιαφέρον και συνέβαιναν πράγματα έτσι μαγικά, χωρίς να τα σπρώχνω εγώ καθόλου.
 
Σ.Κ.: Τι διαφορές έχουν μεταξύ τους;

 
Λ.Μ.: Ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι και φτιάχνω τη μουσική είναι πάνω κάτω ίδιος απλά ψάχνω λίγο διαφορετικά τις ενορχηστρώσεις πλέον, εκεί δίνουμε βάση, στον νέο δίσκο έχω ορχήστρες έχω βιολιά, τσέλο και στον στίχο εννοείται αυτός με οδηγεί να κάνω κάτι…

 
 
Σ.Κ.: Πως είναι, τι αισθάνεσαι όταν μελοποιείς τον Καρυωτάκη ας πούμε ή τον Δροσίνη διαφέρουν τα συναισθήματα όταν μελοποιείς δική σου γραφή; νιώθεις μεγαλύτερη δυσκολία - ευθύνη;
 
Λ.Μ.: Τελείως διαφορετικά.. Η ανάγκη μου να εκφραστώ με ένα τρόπο, έπαιρνα κάποιους ποιητές τους διάβαζα και δημιουργήθηκε η ανάγκη κάτι που μου καθότανε να θέλω να το πω, το «Τελευταίο ταξίδι» του Καρυωτάκη όταν το είχα διαβάσει, όλοι έχουμε περάσει από την «φάση… αισιοδοξίας» του Καρυωτάκη μου έβγαλε πράγματα κατευθείαν, με τη μία και το έγραψα σε ένα κασετοφωνάκι που είχα, είναι η συγκεκριμένη περίοδος, το πώς είσαι, ο Δροσίνης είναι άλλο πράγμα τη «Μαυροθαλασσίτισσα» το έχω γράψει για τα μάτια μιας κοπέλας, ένιωσα πάρα πολύ ωραία διαβάζοντας το στίχο και βγήκε τόσο αυθόρμητα.
 
Σ.Κ.: Έχεις συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα μπορείς να μας πεις για τις συνεργασίες σου αυτές; Μέσα από αυτές τις συνεργασίες έχουν γίνει οι γνωριμίες φιλίες;
 
Λ.Μ.: Κοίταξε να δεις, φιλίες δεν γίνανε. ΄Ήτανε ωραίο που συναντήθηκα με κάποιους ανθρώπους που τους εκτιμούσα μέσα από την δουλειά τους και έχουμε την επαφή αν θες, να πούμε ένα καλημέρα, ένα γεια χαρά, είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι σε διαφορετικούς χώρους, απλά ήταν ευτυχία που συναντηθήκαμε μουσικά.
Στον καινούργιο δίσκο τραγουδά ο Ορφέας Περίδης, ο Πασχαλίδης, ο Ψαραντώνης, ο Θοδωρής Κοτονιάς με τον Θοδωρή είμαστε φίλοι χρόνια τώρα και η Ευτυχία Μητρίτσα και είναι πραγματική ευτυχία να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που εκτιμάς την δουλειά τους.
 
Σ.Κ.: Πως επιλέγεις τους συνεργάτες σου, παίζει ρόλο μόνο η φωνή, καθαρά επαγγελματικά, λόγω προβολέα δηλαδή ή είσαι της άποψης πως αν δεν υπάρχει χημεία δεν βγαίνει αποτέλεσμα αφού δεν καταφέρνει να βγει η ψυχή;
 
Λ.Μ.: Κοίτα όταν φτιάχνεις ένα κομμάτι πάντα ρε παιδί μου λες να το στήσω, να βρω και έναν δυο γνωστούς να πάει παρακάτω, να ακουστεί περισσότερο, παραπάνω, γιατί ο σκοπός είναι αυτό γι’ αυτό το φτιάχνεις. Είναι ένας τρόπος και αυτός να ακουστούν τα τραγούδια να του ταιριάζει κιόλας και να ανταποκρίνεται στα θέλω σου, στην αισθητική σου. Έτσι έστειλα email στον Πασχαλίδη, το άκουσε και είπε το ναι. ‘Ένα άλλο τραγούδι το λέει ο Ορφέας Περίδης αυτό είναι λίγο λαϊκότροπο, όταν το έφτιαξα και το έγραψα στο κινητό μου τον θύμιζε, ήταν σαν να το είχα γράψει γι’ αυτόν του άρεσε και ήρθε να το
πει. Το ίδιο με τον Ψαραντώνη, όπως και με τον Σκουλά στον προηγούμενο δίσκο. Ευτυχώς τόσο εύκολα έγιναν τα πράγματα.
 
Σ.Κ.: Στην εποχή που το internet διαπρέπει αλλά είναι χαοτικό ταυτόχρονα ενώ οι παραγωγοί παίζουν με λίστες, πόσο εύκολο είναι ένας καλλιτέχνης να ακουστεί και να τον γνωρίσει το κοινό;
 
Λ.Μ.: Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Το internet έχει κάνει ένα καλό και ένα κακό. Ένα καλό είναι να μπεις μέσα και να ακούσεις τα πάντα το κακό είναι πως έχεις τόσες πληροφορίες και δεν ακούς τίποτα. Παλιά παίρναμε ένα δίσκο και τον λιώναμε τώρα ακούς τραγούδια στο λεπτό και δεν σου μένουν. Έχει κάνει κακό σ’ αυτό δυστυχώς. Τα ραδιόφωνα θα έπρεπε να παίξουν ένα ρόλο σε αυτό, γιατί κακά τα ψέματα δεν παίζουν τα πάντα και ας διαλέξει ο κόσμος, τώρα τα ραδιόφωνα δεν έχουν παραγωγούς πλέον παίζουν λίστες, δεν υπάρχουν προτάσεις να του πεις του άλλου, άκου και αυτό, κι ας μη κυκλοφορεί, άκου το έχει ενδιαφέρον. Αυτό που μας κρατάει ζωντανούς είναι το κρατικό ραδιόφωνο, το οποίο αντέχει και τα web radio που πραγματικά έχουν εξελιχθεί σε πολύ σοβαρούς σταθμούς με μέλλον.
 
Σ.Κ.: Εν έτη 2018 κάποιος καλλιτέχνης που αγαπάει πολύ αυτό που κάνει είναι εύκολο να ευδοκιμήσει σ’ αυτό το χώρο και να λάβει κάποια καταξίωση; Εσύ έχεις ξεχωρίσει κάποιους νέους καλλιτέχνες ;
 
Λ.Μ.: Πολύ δύσκολο, πρέπει να έχεις το κάτι… πρέπει να κάνεις τη διαφορά, να αγγίξει τον κόσμο και από στόμα σε στόμα να πάει. Θέλει να σε βοηθήσει και κάποιος, να σε πάρει και να σε πάει παραπάνω, να σε πιστέψει. Από τους καινούργιους εμένα μου αρέσει η Μαρία Παπαγεωργίου κάνει σιγά βήματα και σταθερά, κάθε φορά παρουσιάζει και κάτι καινούργιο.


 
Σ.Κ.: Νιώθεις πως οφείλεις πράγματα στον εαυτό σου και πως , με ποιον τρόπο σκέφτεσαι να του τα δώσεις;
 
Λ.Μ.: Θα μπορούσα να είχα μάθει μουσική που δεν το έχω κάνει μου το χρωστάω αυτό, δηλαδή αν είχα και άλλη ζωή δεν το συζητώ θα σπούδαζα μουσική και χωρίς να χρησιμοποιήσω το μουσικό ως επάγγελμα βέβαια γιατί χάνει την ομορφιά του.
 
Σ.Κ.: Θα κάνεις κάποιες εμφανίσεις ;
 
Λ.Μ.: Δεν κάνω εμφανίσεις, το πολύ δυο τρεις το χρόνο, βέβαια θα κάνουμε παρουσίαση του νέου μου δίσκου που τον έχουμε ονομάσει «Θεατής» εξ’ ολοκλήρου σε στίχους του φίλου Φάνη Καββαδά.
 
Σ.Κ.: Ελπίζω Λευτέρη να μη σε κούρασα, σε ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα μας! Καλοτάξιδα τα τραγούδια σου, πραγματικά αξίζουν και σου εύχομαι τα καλύτερα!

Λ.Μ.: Εγώ σε ευχαριστώ για την όμορφη κουβέντα που κάναμε!  

  

Επιμέλεια άρθρου : Σοφία Καποράνη 


Comments

Tags


Share on Facebook

Image 1
Live