Pentagrammo

user 12/18/2018 7:32:00 PM

Παναγιώτης Κελανδριας, ένας χαρισματικός και ευφυής άνθρωπος που εκτός από την πανεπιστημιακή ιδιότητά του μας προσφέρει ΗΘΙΚΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ως δεξιοτέχνης κιθαρίστας και μουσικός. Ας τον γνωρίσουμε λοιπόν μέσα από αυτή την μικρή μας συζήτηση.

Α.Λ.: Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας με αφορμή την εμφάνισή σας την Τετάρτη 19\12 στο Cabaret Voltaire με τις “Ιστορίες με ηθικό δίδαγμα” και θα ήθελα να μου πείτε τι θα ακούσουμε και με ποιους συνεργάτες θα είσαστε επί σκηνής.

Π.Κ.: Στο Cabaret Voltaire θα είμαι επί σκηνής με τους Άραθελ, ένα σχήμα που αποτελείται από την Αρετή Κοκκίνου, τη Θέλμα Καραγιάννη και τον Αλέξανδρο Καστανιώτη και θα παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα με τραγούδια δικά μου και της Αρετής η οποία, εκτός από εξαιρετική μουσικός είναι εξ ίσου εξαιρετική τραγουδοποιός. Θα υπάρχουν φυσικά και οι απαραίτητες διασκευές τραγουδιών που αγαπάμε και πιστεύουμε ότι δένουν όμορφα με τα υπόλοιπα δικά μας τραγούδια. Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με τα παιδιά, έχουμε παίξει κι άλλες φορές, αν και όχι όλοι μαζί, η Αρετή έχει ενορχηστρώσει τον τελευταίο δίσκο μου ενώ η Θέλμα και ο Αλέξανδρος έχουν συμμετάσχει ως ερμηνευτές σε αυτόν. Πρέπει να πω ότι εκτός από πολύ καλοί μουσικοί όλοι τους είναι παιδιά με εξαιρετικό ήθος και ποιότητα, κάτι στο οποίο προσωπικά δίνω ιδιαίτερη σημασία όταν επιλέγω συνεργάτες.



Α.Λ.: Εκτός από μουσικός εργάζεστε και ως καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Δυο εντελώς αντίθετοι κόσμοι που εσείς απ' ό,τι φαίνεται έχετε βρει την χρυσή τομή. Ποιό το μυστικό και πού κρύβεται η ισορροπία των δυο αντιθέσεων;

Π.Κ.: Δεν είναι και τόσο αντίθετοι αυτοί οι δύο κόσμοι όσο φαίνονται. Κατ' αρχάς έχουν ως κοινό στοιχείο τη δημιουργικότητα δεδομένου ότι στη δουλειά μας στο Πανεπιστήμιο οφείλουμε να συγγράφουμε επιστημονικά άρθρα, βιβλία κ.λπ., δραστηριότητα που είναι από τη φύση της δημιουργική. Επίσης, η διδασκαλία είναι εξορισμού προσφορά, μεταδίδεις τις όποιες γνώσεις έχεις σε νέους ανθρώπους. Αλλά μήπως και η μουσική δεν είναι προσφορά; Μπορεί η δημιουργία ενός τραγουδιού ή μια ζωντανή εμφάνιση να λειτουργεί κάπως ψυχιθεραπευτικά για εμάς αλλά στην ουσία για τον κόσμο γράφουμε και παίζουμε. Τι νόημα έχει ένα τραγούδι αν δεν βγει προς τα έξω; Και, ας μην κρυβόμαστε, όλους μας ενδιαφέρει η γνώμη του κόσμου για τη δουλειά μας και όλοι χαιρόμαστε όταν τα τραγούδια μας αγγίζουν τον κόσμο. Όσο για την ισορροπία μεταξύ της δουλειάς μου στο Πανεπιστήμιο και της μουσικής δεν υπάρχει κανένα μυστικό. Στο Πανεπιστήμιο εργάζομαι πολύ αλλά έχω τη δυνατότητα να διαμορφώνω το πρόγραμμά μου με τρόπο ώστε να μπορώ να κατανέμω το χρόνο μου οπότε μπορώ να βρω το χρόνο που χρειάζομαι για ν' ασχοληθώ με τη μουσική χωρίς αυτό να αποβαίνει εις βάρος των ακαδημαϊκών μου υποχρεώσεων.


Α.Λ.: Μεγαλώσατε στη Νέα Φιλαδέλφεια αλλά μένετε στην Κέρκυρα, ένα νησί με ιταλικές μουσικές επιρροές. Πόσο επηρέασε αυτό τα μουσικά σας ακούσματα και αν τα εμπνευστήκατε κιόλας από αυτό;

Π.Κ.: Η Κερκυρα δεν έχει επηρεάσει τα μουσικά μου ακούσματα διότι αυτά είχαν διαμορφωθεί πολύ πριν εγκατασταθώ στο νησί. Αν είχα μεγαλώσει εκεί σίγουρα θα είχα κάπως διαφορετικές επιρροές και ενδεχομένως να ήταν διαφορετική η μουσική μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί κανείς να εμπλουτίσει ή να διευρύνει τους μουσικούς τους ορίζοντες και τα ακούσματά του, επιβάλλεται πιστεύω. Έτσι, παρόλο που είχα ήδη έλθει σε αρκετά στενή επαφή με την παραδοσιακή ιταλική μουσική πολύ πριν εγκατασταθώ στην Κέρκυρα, εκεί άκουσα για πρώτη φορά παραδοσιακά τραγούδια ηλικίας αρκετών αιώνων με επιρροές από τη μουσική της βόρειας Ιταλίας, όπως για πρώτη φορά άκουσα δυτικότροπες εκτελέσεις βυζαντινών εκκλησιαστικών ύμνων. Όλα αυτά, ακόμα και αν δεν επηρεάζουν άμεσα τη δική σου δημιουργία, σίγουρα δεν μπορούν να σε αφήσουν ασυγκίνητο.

Α.Λ.: Η πρώτη σας δισκογραφική δουλειά ήταν ο δίσκος “Κάθε μέρα όπως πάντα” με την μπάντα Μικρόκοσμοι και το τελευταίο σας άλμπουμ το “Via Negativa”. Δυο διαφορετικά μουσικά ακούσματα κατά την άποψή μου. Πολύπλευρο ταλέντο ή απλή εξέλιξη της ωριμότητας;

Π.Κ.: Το αν είμαι πολύπλευρο ταλέντο θα το πουν οι ειδικοί και ο κόσμος. Είναι γεγονός ότι τα ακούσματα στους τρεις δίσκους που έχω βγάλει μέχρι στιγμής, να μην ξεχνάμε και το Αγγελοστάλσημο που ήταν ο δεύτερος δίσκος μου, τα ακούσματα διαφέρουν αλλά αυτό οφείλεται στο ότι μου αρέσει να ψάχνω διαφορετικά και καινούργια προγράμματα και να πειραματίζομαι όσο γίνεται. Δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι οπότε κάθε φορά προσπαθώ ν' ανακαλύψω κάτι διαφορετικό από αυτά που έχω κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Α.Λ.: Στο Via Negativa συμμετέχουν νέοι αξιόλογοι ερμηνευτές. Με ποιο κριτήριο επιλέγετε τους συνεργάτες σας και τι ήταν αυτό που σας έκανε να ξεχωρίσετε τους στίχους του Θοδωρή Τσάκωνα;

Π.Κ.: Το πρώτο κριτήριο για την επιλογή των συνεργατών μου είναι να μου αρέσει αυτό που κάνουν. Στην περίπτωση των ερμηνευτών να μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουν και, βέβαια, η φωνή τους να ταιριάζει στα τραγούδια μου. Το δεύτερο αλλά εξ ίσου σημαντικό για μένα κριτήριο είναι το ήθος τους. Όσο για τους στίχους του Θοδωρή αυτό που με τράβηξε περισσότερο είναι ο μη διδακτικός τους χαρακτήρας. Ο Θοδωρής έχει άποψη και την καταθέτει αλλά δεν προσπαθεί να την επιβάλει οπότε πετάει την μπάλα στον ακροατή και τον αφήνει ν' αποφασίσει. Μου αρέσει αυτή η προσέγγιση όπως μου αρέσει και ο αιρετικός χαρακτήρας πολλών από τους στίχους του, η ικανότητά του δηλαδή ν΄ανατρέπει παγιωμένες ή καθιερωμένες αντιλήψεις και η άρνησή του να κολακεύσει τον οποιονδήποτε. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά του λόγου του είναι που με τράβηξαν και μου κέντρισαν το ενδιαφέρον να δω πώς αυτός ο λόγος μπορεί να ντυθεί μουσικά κρατώντας μια ισορροπία ανάμεσα στο νόημα και τη μουσική.



Α.Λ.: Στη σημερινή κοινωνία μας με όλα τα προβλήματα που ζούμε και με αυτό το τεράστιο προσφυγικό πρόβλημα και με δεδομένο πως η μουσική είναι παγκόσμια, νομίζετε πως μπορεί κάπου να συμβάλει και η μουσική;

Π.Κ.: Έχω πει παλιότερα ότι η μουσική δεν μπορεί ν' αλλάξει τον κόσμο, μπορεί όμως να μας βοηθήσει να ονειρευτούμε έναν καλύτερο. Η μουσική δεν θα λύσει ούτε το προσφυγικό ούτε κανένα άλλο πρόβλημα της κοινωνίας. Μπορεί όμως να μιλήσει στις καρδιές και την ψυχή των ανθρώπων, να τους συγκινήσει, να τους προβληματίσει, να τους κάνει να σκεφτούν. Για μένα κάθε τραγούδι είναι μια ματιά στον κόσμο, ένας τρόπος θέασης μιας πραγματικότητας οπότε κάθε τραγούδι είναι ταυτόχρονα και άποψη. Το τι είδους άποψη είναι εξαρτάται από την ιδεολογική συγκρότηση του κάθε καλλιτέχνη, από το πώς αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και το έργο του μέσα στην κοινωνία αλλά και τι είδους κοινωνία οραματίζεται.

Α.Λ.: Βλέπουμε ότι τα τελευταία χρόνια η δισκογραφία πεθαίνει σιγά-σιγά. Θεωρείτε ότι αυτό δυσκολεύει στο να διαφημιστεί η δουλειά σας και τι ρόλο παίζουν τα social media σε αυτό;

Π.Κ.: Κοιτάξτε, γνωρίζουμε ότι παλιότερα οι δισκογραφικές εταιρείες συνήθιζαν να στηρίζουν τους καλλιτέχνες τους πληρώνοντας τα έξοδα παραγωγής των δίσκων και βοηθώντας τους να προβάλουν τη δουλειά τους. Σήμερα κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά σπάνιο. Επομένως, όχι μόνο η δική μου δουλειά αλλά κι εκεινη πολλών νέων και αξιόλογων δημιουργών αντιμετωπίζει προβλήματα στο να προβληθεί και να διαδοθεί. Να μην ξεχνάμε όμως ότι σε αυτό συμβάλλει και η πολιτική πολλών ραδιοφωνικών σταθμών, ιδίως των λεγόμενων μεγάλων σταθμών και οι playlists που έρχονται στους παραγωγούς από τα πάνω. Τα social media μπορούν να βοηθήσουν κάπως αλλά, κακά τα ψέμματα, αν θέλει κανείς να προβάλει τη δουλειά του σ' ένα ευρύτερο κοινό πρέπει να πληρώσει κάποια διαφήμιση ή στο facebook ή στο You Tube, ενδεχομένως και αλλού αλλά δεν γνωρίζω γιατί δεν ασχολούμαι με άλλα μέσα εκτός των δύο παραπάνω. Το να ανεβάσεις ένα τραγούδι σε αυτά τα μέσα δεν σημαίνει ότι θα διαδοθεί και θα γίνει επιτυχία από μόνο του όσο καλό κι αν είναι εφόσον είναι ελάχιστοι εκείνοι που έχουν και το χρόνο και τη διάθεση να ψάξουν καινούργια ακούσματα.



Α.Λ.: Ποιο ειναι το μεγάλο σας όνειρο σε ότι αφορά την μουσική σας πορεία και τι είναι αυτό που θα θέλατε να πετύχετε;

Π.Κ.: Να σας πω, αυτό που θέλω είναι η μουσική μου ν' ακουστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους γίνεται και τους αγγίξει. Αυτό θέλω να πετύχω και αν το κατορθώσω θα είμαι πολύ ευχαριστημένος.

Α.Λ.: Σαν εκπαιδευτικός και ως μουσικός τι γνώμη έχετε για τα μουσικά reality shows; Είναι μια αφορμή ή θυσία κάποιου νέου καλλιτέχνη για την πορεία του;

Π.Κ.: Μ' έχει προβληματίσει αυτό το ζήτημα. Προσωπικά είμαι αντίθετος σε κάθε reality show διότι θεωρώ ότι ό,τι γίνεται εκεί πέρα είναι επιφανειακό και χωρίς ιδιαίτερη ουσία. Έχω παρακολουθήσει αρκετά και ένα από αυτά που μ' ενοχλούν είναι να βλέπω ταλαντούχους ανθρώπους να κλαίνε σαν μικρά παιδιά επειδή πέρασαν στον επόμενο στάδιο. Αυτοί οι άνθρωποι που συμμετέχουν κυνηγάνε το όνειρό τους και πάρα πολλοί είναι αξιόλογοι αλλά απ' όσα έχω δει δεν πιστεύω ότι με αυτόν τον τρόπο θα το κάνουν πραγματικότητα. Δεν μπορώ να ξέρω τι γίνεται στα παρασκήνια εφόσον δεν έχω συμμετάσχει ποτέ αλλά αυτό που βλέπω μου δίνει την αίσθηση του εφήμερου, του προσωρινού και το θεωρώ κρίμα για τα παιδιά που πιστεύουν ότι θα τους ανοίξουν οι πόρτες μέσα από εκεί.

Α.Λ.: Η χρονιά σε λίγες μέρες τελειώνει. Τι σας πήρε; Τι σας έδωσε; Και τι εύχεστε για εσάς και τους φίλους του Πεντάγραμμου;

Π.Κ.: Ούτε μου πήρε ούτε μου έδωσε κάτι συγκεκριμένο. Είμαι καλά στην υγεία μου και αυτό το θεωρώ το πιο σημαντικό όχι μόνο για μένα αλλά και για κάθε άνθρωπο, ιδίως στην εποχή μας. Είμαι ευχαριστημένος με όσα έχω και αν θέλω κάτι παραπάνω δεν έχει να κάνει με προσωπικές επιθυμίες αλλά με την αγωνία που έχω για το μέλλον της κοινωνίας μας, τόσο της ελληνικής όσο και κάθε κοινωνίας σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου. Αυτό που θα ευχηθω στους φίλους του Πεντάγραμμου είναι να προσπαθούν όσο μπορούν να μένουν ζωντανοί, να μην αφήσουν να τους καταβάλει η ζοφερή πραγματικότητα και ν΄αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο κι έναν καλύτερο.

Εγώ προσωπικά κ οι αναγνώστες του πενταγραμμου σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας κ την συζήτηση και σας εύχομαι καλή επιτυχία σε ότι κάνετε κ ο νέος χρόνος να εκπληρώσει όλα σας τα όνειρά.

Αγγελική Λεβέντη


Comments

Tags

Alphafreepress Posts


Share on Facebook

Image 1
Live