Pentagrammo

user 3/5/2019 6:21:00 PM

Μία όμορφη συζήτηση με την Ευτυχία Μητρίτσα, μουσικός, ερμηνεύτρια αλλά και τραγοδοποιός, που μέσα από την αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική αλλά και την δυτική μουσική της παιδεία, μας ταξιδεύει σε άγνωστα αλλά και γνώριμα μουσικά μονοπάτια!

Α.Λ.: Γεννήθηκες και έζησες τα πρώτα σου χρόνια στην Καρδίτσα, τι ήταν εκείνο που πυροδότησε την μουσική σου ενασχόληση ως ερμηνεύτρια και μουσικός; Η οικογένεια, ο κοινωνικός περίγυρος ή το δικό σου ανήσυχο πνεύμα;

Ε.Μ.: Όλα αυτά μαζί, με κυρίαρχη μάλλον μια αβίαστη κλίση, μια διαρκή χαρά και επιθυμία να ακούω και να παίζω μουσική, όπου σταθώ κι όπου βρεθώ. Σίγουρα η οικογένειά μου και ο τόπος που μεγάλωσα μου χάρισαν απλόχερα ερεθίσματα. Όμως η μουσική πέρα από την ευφορία της έκφρασης και το “παιχνίδι” που είναι, απαιτεί κόπο και αφιέρωση και αν αυτό δεν είσαι διατεθημένος να το κάνεις, κάποια στιγμή το ενδιαφέρον σταματά. Σε αυτά τα πρώιμα, αλλά πολύ γόνιμα χρόνια της επαφής μου με τη μουσική δεν σκέφτηκα ποτέ να σταματήσω να ασχολούμαι. Μου καθόρισε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κατανόησης και της επικοινωνίας μου με τον έξω κόσμο, αλλά και της ψυχικής μου ηρεμίας και ευχαρίστησης. Ε..κατόπιν το νερό μπήκε στο αυλάκι, που λέμε...



Α.Λ.: Η πρώτη σου γνωριμία με το ευρύτερο μουσικό κοινό ξεκίνησε με το φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 2006. Ποια η γνώμη σου για τέτοιους θεσμούς; Νομίζεις ότι βοήθησε στην εξέλιξη της καριέρας σου;

Ε.Μ.: Ήταν μια καλή αφετηρία και η πρώτη μου “ευκαιρία” να συστηθώ με ένα καινούριο τραγούδι σε ένα κοινό αρκετά ευρύ, λόγω και της τηλεοπτικής κάλυψης του Φεστιβάλ από την ΕΡΤ. Γνώρισα πολύ κόσμο μέσα από το χώρο του τραγουδιού και συνάντησα ανθρώπους που εκτιμούσα και θαύμαζα, αλλά και αρκετούς νέους καλλιτέχνες. Με το Σταύρο Σιόλα και τον Πόλυ Κυριάκου για παράδειγμα κρατάμε φιλία από τότε και συνεργαζόμαστε ακόμα. Σαν ένα “κοινό τόπο” συνάντησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων του τραγουδιού (σύνθεση, στιχουργική, ερμηνεία), σε αντίθεση με το προβάδισμα που δίνεται στην ερμηνεία και μόνο, από τα αντίστοιχα τηλεοπτικά προϊόντα, φυσικά πιστεύω πως ο θεσμός αυτός θα άξιζε να υπάρχει ακόμα.

Α.Λ.: Ο πρώτος σου δίσκος « Μυστικός Προορισμός» κυκλοφόρησε σε δικούς σου στίχους και μουσική, ενώ αρκετά χρόνια αργότερα, το δεύτερο άλμπουμ «Σωσίβιο» το εμπιστεύτηκες στον Κώστα Μπουντούρη, ένα άλμπουμ με αρκετές διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις (βέβαια κοινό στοιχείο και στους δύο δίσκους είναι η καλλιτεχνική επιμέλεια του Γιώργος Ανδρέου). Οι διαφορές μεταξύ τους είναι προϊόν ωρίμανσης ή πειραματισμού;

Ε.Μ.: Δε μπορώ να τα συγκρίνω απόλυτα σαν εργασίες, γιατί το πρώτο album είναι εξολοκλήρου μια προσωπική μου μουσική δουλειά και το δεύτερο, πέρα από κάποιους στίχους που έχω γράψει, αποτελείται ολόκληρο από τραγούδια του Κώστα (και των στιχουργών), όπου συμμετέχω κατεξοχήν ως ερμηνεύτρια. Όσο “πειραματικό” ήταν το να γράψω τα πρώτα μου τραγούδια στον “Μυστικό Προορισμό”, αισθάνομαι πως εξίσου το ίδιο ήταν και για τον Κώστα, κάνοντας το “Σωσίβιο”. Άρα ως διάθεση, μάλλον οι δύο αυτές δουλειές έχουν αρκετά κοινή αφετηρία, που έχει να κάνει με το “ψάξιμο” μας, σαν νέοι τραγουδοποιοί, να βρούμε το μουσικό μας κόσμο. Γι᾽αυτό υπάρχουν αρκετά διαφορετικού στυλ, μεταξύ τους, τραγούδια. Σε αυτό μας βοήθησε πολύ ο Γιώργος Ανδρέου, που ανέλαβε να δώσει μια πιο ενιαία μουσική “εικόνα” στον ήχο των τραγουδιών μας ενορχηστρωτικά.

Α.Μ.: Ερμηνεύτρια, δημιουργός αλλά και καθηγήτρια, διαφορετικές ιδιότητες, ποια είναι η χρυσή τους τομή ώστε να μπορούν να αλληλοσυμπληρωθούν και να συνυπάρξουν;



Ε.Μ.: Η χρυσή τομή είναι η μουσική. Δε θα μπορούσα νομίζω να κάνω μια δουλειά βιοποριστικά που να είναι τελείως εξωκαλλιτεχνική. Είμαι και οι τρεις μου ιδιότητες ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από το ποιά ασκώ κάθε στιγμή της μέρας. Αυτή είναι η ταυτότητά μου.

Α.Λ.: ΄Εχεις συνυπάρξει και συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα, Σ. Γιαννάτου, Πασχαλίδη, Θηβαίο, Νταλάρα, Σιόλα, κ.α. άλλοτε σε μεγάλους συναυλιακούς χώρους και άλλοτε σε μικρές μουσικές σκηνές της Αθήνας και της περιφέρειας. Πού νιώθει άνετα να ερμηνεύει η Ευτυχία;

Ε.Μ.: Παντού. Για την ακρίβεια, όπου υπάρχει ανοιχτή διάθεση για επικοινωνία. Είτε πρόκειται για ένα μεγάλο συναυλιακό χώρο, είτε για ένα μικρή μουσική σκηνή, το ζητούμενο είναι να εκμηδενίσουμε τις αποστάσεις και να καταφέρουμε να συντονιστούμε με τον κόσμο, να ρθούμε κοντά. Στους μεγάλους χώρους αυτό μπορεί να είναι λίγο πιο δύσκολο, αλλά όταν πετυχαίνει δημιουργεί μεγάλο κύμα ευτυχίας.

Α.Λ.: Τα τελευταία χρόνια, διδάσκεις μουσική σε νέα παιδιά. Κάποια ίσως από αυτά ακολουθήσουν το δρόμο της μουσικής. Ξέροντας πόσο δύσκολα μπορεί κάποιος να δείξει το ταλέντο του και να προωθήσει την δουλειά του, τι τα συμβουλεύεις και τι πρέπει να προσέξουν περισσότερο;

Ε.Μ.: Να αντιμετωπίζουν τη μουσική σαν ένα ταξίδι ευχαρίστησης, αλλά και αυτογνωσίας.
Αυτό που θα τους δώσει φτερά είναι να βρούνε και να επικοινωνήσουν τον αυθεντικό τους εαυτό μέσα από αυτό που κάνουν.

Α.Λ.: Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει δισκογραφία στην Ελλάδα, θεωρείς τα social media ή και ακόμα τα μουσικά reality είναι ο καινούργιος δρόμος για να προωθήσει κανείς τις μουσικές του ανησυχίες και το ταλέντο του;

Ε.Μ.: Τα social media είναι απλά εργαλεία δημοσιοποίησης της δραστηριότητάς μας και ίσως ακόμη περισσότερο της “περσόνας” του καθενός, παρά του μουσικού του υλικού, δηλαδή του έργου του. Κυρίαρχη είναι η εικόνα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μουσικά realities. Μπορεί πολύς κόσμος να σε γνωρίσει μέσα από αυτές τις εκπομπές και τις πλατφόρμες, αλλά δεν παύει ο πιο δυναμικός τρόπος για να προωθήσεις τη δουλειά σου να είναι, η από στόμα σε στόμα διαφήμιση αυτού που λέμε “καλό live”. Εκεί παίζεται πάντα το παιχνίδι.



Α.Λ.: Το τελευταίο σου single τα «Αφρικάνικα» σε μουσική δική σου και στίχους της Ουρανίας Πατέλλη, μας ταξίδεψε στα χρώματα του νότου και του εξωτικού Νείλου, ένας ύμνος για τον έρωτα που ξεπηδά από τις σελίδες ενός βιβλίου και με ιδιαίτερο ήχο το τσιφτετέλι μίλησε μας για όλο αυτό;

Ε.Μ.: Τα “Αφρικάνικα” ήρθαν ξαφνικά και πολύ αβίαστα σαν μουσική στο μυαλό μου, πάνω στους στίχους που βρέθηκαν στα χέρια μου. Κι έτσι αυθόρμητα όπως γεννήθηκαν, έγιναν τραγούδι και βίντεο κλιπ, φωτίζοντας μουσικά μια πιο εξωστρεφή πλευρά μου. Είναι ένα ethnic τραγούδι που πολύ χαίρομαι να λέω στις εμφανίσεις μου και το κοινό μου δείχνει να το αγαπάει. Αρκετά ρυθμικό, οικείο αλλά και ιδιαίτερο σαν άκουσμα. Είναι η πρώτη μου συνεργασία με την Ουρανία Πατέλλη που έγραψε τα λόγια. Νέα στιχουργός πολύ ταλαντούχα, που σύντομα θα ακούσετε και επόμενη δουλειά της. Καταφέραμε λοιπόν να το ηχογραφήσουμε και να του δώσουμε και εικόνα, δουλεύοντας συνολικά με μια ομάδα συνεργατών, από τον ενορχηστρωτή (Βασίλη Κετεντζόγλου) τους μουσικούς, τον σκηνοθέτη (Βαγγέλη Καλαϊτζή) και τους τεχνικούς, που ο καθένας έδωσε τον καλύτερό του εαυτό. Αισθάνομαι πολύ ευγνώμων γι᾽ αυτό, καθώς και για τον Θανάση Συλιβό που το εξέδωσε ψηφιακά από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

Α.Λ.: Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ζούμε μια πολύ δύσκολη οικονομική, κοινωνική και πολιτική εποχή πόσο αισιόδοξη είσαι για τα επόμενα χρόνια και τι ελπίζεις να αλλάξει;

Ε.Μ.: Οι αλλαγές που ελπίζω να συμβούν δεν είναι ούτε θεαματικές, ούτε γρήγορες. Γιατί το μεγάλο πλάνο καθορίζεται, όπως συνέβαινε πάντα, από παράγοντες και δυνάμεις οικονομικές και πολιτικές μεγαλύτερες από εμάς. Ακόμα και έτσι όμως, η δυναμική του ατόμου, η αισθητική του και η οπτική του στα πράγματα δεν εκμηδενίζεται. Πάντα μπορεί να επηρεάζει και να “χρωματίζει” τη μεγάλη εικόνα της κοινωνίας, ξεκινώντας από τη δική του μικροκλίμακα. Γι᾽ αυτό πιστεύω στις φωτισμένες μονάδες που μπορούν να λειτουργήσουν εμπνευσιακά μέσα στον περίγυρό τους. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε κι εμείς με τη μουσική. Να επικοινωνήσουμε με έναν τρόπο αυθεντικό και αληθινό, ξεπερνώντας τις όποιες δυσκολίες κρύβει η εποχή μας.



Α.Λ.: Που βρίσκουμε την Ευτύχια Μητρίτσα μουσικά και ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Ε.Μ.: Η επόμενη Αθηναϊκή μου εμφάνιση θα γίνει στις 28 Μαρτίου στο Σταυρό του Νότου club. Παράλληλα ηχογραφώ κάποια νέα τραγούδια για ένα ιδιαίτερο project. Επίσης στις 15 Μαρτίου θα συμμετέχω σε μια βραδιά αφιερωμένη στα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη, καλεσμένη του εκλεκτού Κώστα Θωμαίδη, στο θέατρο Alma.

Α.Λ.: Το "Πεντάγραμμο" και εγώ προσωπικά σε ευχαριστούμε για την πολύ όμορφη συζήτηση μας!

Ε.Μ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ από την καρδιά μου για το χρόνο και την ενέργειά σας.

Αγγελική Λεβέντη


Comments

Tags

Alphafreepress Posts


Share on Facebook

Image 1
Live