Pentagrammo

kaporani 4/21/2019 9:10:00 AM

Τον Γιάννη Χαλκιαδάκη τυχαίνει να τον γνωρίζω προσωπικά. Ένας άνθρωπος ώριμος, φιλοσοφημένος και με βαθιά αγάπη στην παραδοσιακή και συγκεκριμένα στην Κρητική μουσική αφού και ο ίδιος Κρητικός.

Όταν μου έστειλε να ακούσω την πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά, με τίτλο «Μύστες», το πρώτο που διέκρινα ήταν ένα όμορφο cd με αξιόλογους μουσικούς και ερμηνευτές να έχουν συμμετοχή σε αυτό. Επίσης τους δύο υπέροχους πίνακες της ζωγράφου Αντωνίας Λεγάκη αλλά και τον ζωγράφο Πάνο Μητσόπουλο για το χαρακτικό στο τραγούδι «Να άνοιγαν οι φυλακές».



Με ανυπομονησία τον άκουσα, και βρήκα μέσα του μικρά διαμάντια, τόσο στο στίχο, όσο και στην μουσική, αλλά και στην βραχνή παραδοσιακή φωνή του Γιάννη. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που ορίζει έναν άνθρωπο ως καλλιτέχνη, να γράφει μουσική, στίχους, να ερμηνεύει, να έχει κάνει πολλές επιτυχίες, ή απλά να καταθέτει την ψυχή του, τα όνειρά του, σε αυτό;

Ο Γιάννης Χαλκιαδάκης θεωρώ ότι είναι καλλιτέχνης χωρίς να έχει μουσικό παρελθόν, αλλά σίγουρα με μέλλον. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις κάποιο τραγούδι και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα πολύ, όμως το «Να άνοιγαν οι φυλακές» μου έκανε κάτι παραπάνω!!! Αυτό που λέμε κλικ!

Πόσες φορές τα όνειρά μας, οι προσευχές μας, δεν νιώθουμε να είναι φυλακισμένα; Είτε γιατί εμείς δεν είμαστε δυνατοί; Είτε γιατί η μοίρα δεν το θέλει; Ή ακόμα και οι αναστολές μας δεν μας το επιτρέπουν; Τα όνειρά μας έχουν φτερά όμως πολλές φορές κλείνονται σε ένα στενό κελί και προσπαθούν μέσα από τα στενά κάγκελα να ρουφήξουν οξυγόνο, να απλώσουν τα φτερά τους και τις περισσότερες φορές μάταια.

Όμως εμείς εκεί…. Βάζουμε και άλλα όνειρα, τα στριμώχνουμε, ελπίζοντας πως κάποια από αυτά θα μπορέσουν να δραπετεύσουν, βλέπεις η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Η ελπίδα, είναι αυτό το μικρό χρυσό κλειδάκι που όλοι ψάχνουμε , για να ανοίξουμε την πόρτα, να ελευθερώσουμε τα θέλω, τα όνειρα, τις προσδοκίες, είναι η προσευχή, που όπως λέει και ο Γιάννης Χαλκιαδάκης……. «Μα δεν άκουσε ο Θεός την πικρή την προσευχή μου και έτσι ξώμεινε ο καημός στο μικρό στενό κελί μου».

Στίχοι αληθινοί με μια ιδιαίτερη ειλικρίνεια ψυχής και μια αμεσότητα που μας είναι οικεία.



Η ερμηνεία ζεστή, αυθεντική με φωνή βραχνή χαρακτηριστική χροιά της Κρήτης. Η μουσική με ήχους παραδοσιακούς του τζουρά, μαντολίνου, κλαρίνου και με ενορχήστρωση του φίλου Νίκου Πιτλόγλου, που σε όλο το δίσκο συμμετέχει ως «πολυορχήστρα» ένα από τα χαρακτηριστικά του καθώς είναι και ένας πολύ καλός μουσικός και γνώστης, παίζοντας, πιάνο, πλήκτρα, κρουστά, ακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες και μπάσο, μας ταξιδεύουν ανάμεσα σε όνειρα και πραγματικότητα.

Ο δίσκος κυκλοφορεί από την δισκογραφική ΜΙΚΡΩΣ ΗΡΩΣ και βέβαια στο cd συμμετέχουν ο Παντελής Θαλασσινός, ο Βασίλης Σκουλάς, η Σοφία Μέρμηγκα, η Καίτη Κουλιά, καθώς και επίσης ο βιρτουόζος βιολιστής Κυριάκος Γκουβέντας .



"Μύστες" ένα cd που μας ταξιδεύει στο όνειρο, στην πραγματικότητα, στην ζωή και στον θάνατο.

Ένα cd που όλοι πρέπει να ακούσουμε.
Γιάννη μου για τα όνειρα ποτέ δεν είναι αργά, καλή και πολύ επιτυχία.

Επιμέλεια άρθρου : Σοφία Καποράνη

Comments

Tags

Alphafreepress Posts


Share on Facebook

Image 1
Live