Pentagrammo

8/31/2018 3:59:00 PM

«Μεσόγειος», ένα τραγούδι "γροθιά στο στομάχι" για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Για τις εστίες πολέμου που ξεσπούν ή εξακολουθούν να υπάρχουν προκαλώντας "παράπλευρες απώλειες" και βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών. Τα παιδιά, είτε γίνονται άθελά τους μάρτυρες αντικρίζοντας τη φρίκη του πολέμου από τις δυνάμεις που συγκρούονται, είτε χάνονται άδικα μέσα σε αυτόν, από τις "έξυπνες βόμβες" και τα οπλικά συστήματα τελευταίας τεχνολογίας.



Μέσα από αυτό το φρικαλέο σκηνικό, οι αποφάσεις των γονιών να προστατέψουν τα παιδιά τους με οποιοδήποτε τρόπο και με οποιοδήποτε κόστος είναι πλέον μονόδρομος. Από εκεί, από τις εστίες του πολέμου, ξεκινά ο Γολγοθάς του ξεριζωμού και της προσφυγιάς σε μέρη, που τις περισσότερες φορές είναι αδιάφορα έως και αφιλόξενα. Μέχρι να φτάσουν στη "γη της επαγγελίας" - που μόνο ονειρική δεν είναι - ξεκινά η εκμετάλλευση, ενώ μόλις φτάσουν αντιμετωπίζουν εκτός των άλλων, τη λοιδορία και τον ρατσισμό.  



Το τραγούδι έχει αγκαλιαστεί από το κόσμο που εξακολουθεί να γράφει θετικότατα σχόλια, όχι μόνο για το μήνυμα που θέλει να περάσει, αλλά και για την υπέροχη οπτικοακουστική δουλειά που έγινε και που φανερώνει την αγάπη με την οποία ποιήθηκε.
Στο γεμάτο νοήματα τραγούδι «Μεσόγειος» με την ιδιαίτερη μελωδία παρουσιάζεται η αγωνία, η προσπάθεια, η δύναμη και η ελπίδα των γονιών και κυρίως των παιδιών που χτυπήθηκαν από τους πολέμους.

Η ερμηνεία είναι του Στέλιου Βραχιόλογλου και της μικρής Κυριακής Μαστοροπούλου (8 ετών) που συγκλονίζει, σε μουσική του Στέλιου Βραχιόλογλου και στίχους του Διονύση Μαστορόπουλου.

Μέσα από το τραγούδι επιχειρείται η ευαισθητοποίηση του δυτικού κόσμου που απλά παρακολουθεί τις καταστροφές και τους κυνηγημένους από τους πολέμους γονείς με τα παιδιά τους, χωρίς να αντιδρά.



Στη φράση του τραγουδιού «..για να μείνουμε παιδιά» αποτυπώνεται η προσδοκία που πρέπει να γίνει συνείδηση σε κάθε ενήλικα, σε κάθε γονιού, σε κάθε ηγέτη που έχει την τύχη ή την ατυχία να παίρνει αποφάσεις για τις ζωές των ανθρώπων. Δεν έχω μέλλον και η ελπίδα για το μέλλον είναι το μεγάλο στοίχημα.

Στο video clip του τραγουδιού που γυρίστηκε στην όμορφη Αλεξανδρούπολη, ο γνωστός σκηνοθέτης George Ant με συνδυασμό πλάνων από τοπία και με χειρισμό εικόνων, παιδιών και ηθοποιών, σύνθεσε αριστοτεχνικά την τραγωδία τους, την αισιοδοξία για τα παιδιά των πολέμων και την ελπίδα για το μέλλον των χτυπημένων από τον πόλεμο προσφύγων, την ευαισθητοποίηση του κόσμου αλλά και την αποδοχή και την ενσωμάτωσή τους σε μια κοινωνία, που όταν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να είναι πραγματική. Μακριά από τις πολιτικές και την κακή διαχείριση, εστιάζει με πολύ όμορφο τρόπο στην καταδίκη του πολέμου και στην προστασία και στην αγάπη για τα παιδιά.

Τραγούδι για τα παιδιά της Συρίας (και όλα μα όλα τα παιδιά των πολέμων)

Ο Διονύσης Μαστορόπουλος στιχουργός του κομματιού, μας μιλά για το πως δημιουργήθηκε το τραγούδι :

"Επηρεασμένος από την κατάσταση που επικρατεί στη Συρία, από τον πόνο, την πείνα, την δραματική κατάσταση των ανθρώπων που τρέχουν να προστατέψουν τα παιδιά από τις βόμβες και τον πόλεμο, την τραγική κατάσταση να πνίγονται άνθρωποι, να πνίγονται παιδιά μέσα στην παγωμένη θάλασσα.



Βλέποντας απλά φωτογραφίες που κοιτά ο δυτικός κόσμος χωρίς να ζει το δράμα τους. Σκεπτόμενος σαν πατέρας τις κόρες μου, δημιουργήσαμε ένα τραγούδι για όλα αυτά τα παιδιά, γράφοντας τους στίχους και ο Στέλιος Βραχιόλογλου την μουσική. Το τραγούδι το ερμηνεύει ο Στέλιος με την κόρη μου Κυριακή 8 ετών.



Για να προωθήσω το συγκεκριμένο τραγούδι της Κυριακής μπήκαμε στο στούντιο και ηχογραφήσαμε το τραγούδι της (δεν με νοιάζει εάν γίνει τελικά τραγουδίστρια η Κυριακή, με νοιάζει ότι 8 χρονών μπήκε με τον μπαμπά της στο στούντιο και τραγούδησε για τα παιδιά των πολέμων). Για τους πρόσφυγες γονείς σε όλο τον κόσμο. Για τα παιδιά που κρύφτηκαν και κυνηγήθηκαν.

Συνεργάστηκα με τον σκηνοθέτη βίντεο κλιπ George Ant και δημιουργήσαμε ένα κλιπ με κεντρικό μας στόχο και νόημα στην ταινία αυτή, την ελπίδα και την αισιοδοξία. Το κλιπάκι είναι έτοιμο.

Το τραγούδι είναι πολύ ιδιαίτερο όπως επίσης και το βίντεο. Εύχομαι να αποκτήσει την δυναμική και το μέγεθος ώστε να ακουστεί παντού σε όλα τα αυτιά, σε όλες τις καρδιές..."

Στίχοι : Διονυσης Μαστοροπουλος
Μουσική : Στέλιος Βραχιόλογλου

Στίχοι :

Μεσόγειος θάλασσα, μυρωδιές της ερήμου
και με γεύσεις τσαγιού, ξεγνοιασιά βεδουίνου
Σε μια χώρα αγάπης, μονοπάτι λαών
σε έναν όμορφο κόσμο…
γεννήθηκα εγώ

Την δική αγάπη μου την βαφτίσανε μίσος
οι εξουσίες μπλέξαν με θρησκείες μαζί
και ακούγαμε σφαίρες, μέσα στα σπίτια
σε έναν όμορφο κόσμο…
κρύφτηκα εγώ

Θέλω να μου πεις αν βλέπεις, πως κοιμάσαι
πως αισθάνεσαι αγάπη, και αν λυπάσαι

Τέλος ξανά δεν βγαίνει το κλάμα
πείνα και ο φόβος, ίδιο το πράγμα
Έχω κλεισμένα τα αυτιά μου στον κόσμο
Έχει παγώσει η καρδιά τώρα πια
Σε μια βάρκα ο πατέρας χτίζει τώρα την φωλιά
Στα ανοιχτά ταξιδεύει για να μείνουμε παιδιά
Για να μείνουμε παιδιά

και περνούσαν τα χρόνια γκρεμισμένα τα σπίτια
στο κυνήγι της ερήμου να στοχεύουν ανθρώπους
και με ένα ρολόι σε μια βάρκα ελπίδας
σε έναν όμορφο κόσμο…
στριμώχθηκα εγώ

Το ταξίδι μεγάλο, μας διώχναν μας θέλαν
μέρες και οι νύχτες, παγωμένα κορμιά
πορτοκαλί πινελιές, στο κύμα χορεύουν
σε έναν όμορφο κόσμο…
κολύμπησα εγώ

Θέλω να μου πεις αν βλέπεις, πως κοιμάσαι
πως αισθάνεσαι αγάπη, και αν λυπάσαι

Τέλος ξανά δεν βγαίνει το κλάμα
πείνα και ο φόβος, ίδιο το πράγμα
Έχω κλεισμένα τα αυτιά μου στον κόσμο
Έχει παγώσει η καρδιά τώρα πια
Σε μια βάρκα ο πατέρας χτίζει τώρα την φωλιά
Στα ανοιχτά ταξιδεύει για να μείνουμε παιδιά
Για να μείνουμε παιδιά

Ακούω το χωριό μου, επιτέλους ησυχία
η ζωή είναι δράμα αλλά είναι κι αστεία
συγκινήθηκαν όλοι, με μια φωτογραφία
Σε έναν όμορφο κόσμο…
Ταξίδεψα εγώ

Σκηνοθεσία: George Ant
Editing/Post Production: George Ant
Παραγωγή: Διονυσης Μαστοροπουλος
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Μπάμπης Χαραλαμπίδης: πιανο
Στέλιος Βραχιόλογλου: κιθάρες/μπάσο
Βαγγελης Γεωργαντζής: πλήκτρα
Αγγελική Λαλαμπέκοβα: βιολί
Δανάη Καλογιάννη: Φωνητικά

Ηχογράφηση, mixing, mastering:
Βαγγέλης Γεωργαντζής.

Comments

Tags


Share on Facebook

Image 1
Live